 |
| وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا {١} |
1. Betohem në ata (engjëj) që i marrin shpirtërat ashpër (jombesimtarëve) |
| وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا {٢} |
2. dhe në ata që i marrin butësisht (besimtarëve) |
| وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا {٣} |
3. dhe në ata (engjëj) që notojnë në hapësirë (në mes Tokës e qiellit), |
| فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا {٤} |
4. si dhe në ata (engjëj) që garojnë (për kryerjen e urdhërave), |
| فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا {٥} |
5. dhe betohem në ata (engjëj) që i rregullojnë ato që nuk janë të rregulluara, |
| يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ {٦} |
6. në Ditën kur Toka do të dridhet nga tërmeti, |
| تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ {٧} |
7. ps të cilit pason tjetri. – |
| قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ {٨} |
8. Atë ditë, zemrat do të jenë të tronditura, |
| أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ {٩} |
9. e shikimet e tyre të përulura. |
| يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ {١٠} |
10. Ata (jobesimtarët) thonë: “A, me të vërtetë, do të kthehemi ne – në jetë (në gjendjen e mëparshme)? |
| أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً {١١} |
11. A thua edhe kur të bëhemi eshtra të kalbur?” |
| قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ {١٢} |
12. E thonë: “E atëherë (të kthyerit), do të jemi të humbur. |
| فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ {١٣} |
13. E do të jetë ajo (ringjallja) vetëm një thirrje, |
| فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ {١٤} |
14. dhe, ja ata përnjëherësh (të gjallë) në Tokë. |
| هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ {١٥} |
15. A të ka ardhur ty (o Muhammed) lajmi për Musain, |
| إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى {١٦} |
16. kur Zoti i tij e ka thirrë atë në luginën e shenjtë të Tuvasë: |
| اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ {١٧} |
17. “Shko te Faraoni, se ai, me të vërtetë, është tërbuar, |
| فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ {١٨} |
18. dhe thuaj (Faraonit): ‘A don ti të pastrohesh (nga të këqiat), |
| وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ {١٩} |
19. dhe të udhëzoj te Zoti yt, që t’i druhesh (për të mos bërë të këqia)? |
| فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ {٢٠} |
20. Dhe, ia tregoi (Musai-Faraonit) mrekullinë më të madhe, |
| فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ {٢١} |
21. por ai e mohoi dhe e kundërshtoi, |
| ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ {٢٢} |
22. pastaj u kthye, |
| فَحَشَرَ فَنَادَىٰ {٢٣} |
23. u përpoq dhe i tuboi njerëzit e thirri: |
| فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ {٢٤} |
24. “Unë jam zoti juaj suprem (më i lartë)! |
| فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ {٢٥} |
25. dhe, Perëndia, ia ekspozoi atij dënimin e kësaj bote dhe të botës tjetër. |
| إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ {٢٦} |
26. Kjo është këshillë për ata që i druajnë Perëndisë. |
| أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا {٢٧} |
27. E, çka është më vështirë: krijimi i juaj apo i qiellit? Ai e ka ndërtuar (qiellin), |
| رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا {٢٨} |
28. lart e ka ngritur kupën e tij dhe e ka përsosur, |
| وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا {٢٩} |
29. dhe netët e tij i ka bërë të errta, kurse ditët të ndritshme, |
| وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا {٣٠} |
30. e pastaj e rrafshoi (shtriu) Tokën, |
| أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا {٣١} |
31. dhe nga ajo (toka) i nxorri ujërat dhe kullosat, |
| وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا {٣٢} |
32. dhe malet i bëri të palëvizshme (i forcoi) |
| مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ {٣٣} |
33. për gjallërinë tuaj dhe të bagëtive tuaja. |
| فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ {٣٤} |
34. E, kur të arrijë vështirësia më e madhe, |
| يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ {٣٥} |
35. Dita kur njeriu e kujton atë çka ka punuar, |
| وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ {٣٦} |
36. dhe i tregohet skëterra çdokujt që sheh, |
| فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ {٣٧} |
37. atëherë, ai që ka qenë kërcënues, |
| وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا {٣٨} |
38. dhe e ka preferuar (dashtë më shumë) jetën e kësaj bote, |
| فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ {٣٩} |
39. pë te, me të vërtetë, vendbanim është skëterra. |
| وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ {٤٠} |
40. Kurse, ai që i druan madhërisë së Zotit të tij dhe e frenon vete nga epshet, |
| فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ {٤١} |
41. me të vërtetë, vendbanim i tij është xhenneti. |
| يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا {٤٢} |
42. Të pyesin ty për Kijametin: “Kur do të ndodhë?” |
| فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا {٤٣} |
43. Çka ka rëndësi për ty ta përmendësh atë?! |
| إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا {٤٤} |
44. Vetëm Zoti yt di për te. |
| إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا {٤٥} |
45. Ti je vetëm paralajmërues i atyre që i druajnë atij (Kijametit); |
| كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا {٤٦} |
46. kurse, atë ditë, që do ta shohin atë (Kijametin), atyre do t’u duket se kanë qëndruar në këtë botë, vetëm një mbrëmje apo një mëngjes (të asaj mbrëmjeje). |
|
