 |
| الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا {١} |
1. Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë. |
| فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا {٢} |
2. Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë. |
| فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا {٣} |
3. Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin. |
| إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ {٤} |
4. Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një. |
| رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ {٥} |
5. Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve). |
| إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ {٦} |
6. Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve. |
| وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ {٧} |
7. Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur. |
| لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ {٨} |
8. Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët. |
| دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ {٩} |
9. Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm. |
| إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ {١٠} |
10. Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg. |
| فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ {١١} |
11. Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet. |
| بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ {١٢} |
12. Por ti je i habitur, e ata tallen. |
| وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ {١٣} |
13. E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën. |
| وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ {١٤} |
14. E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje. |
| وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ {١٥} |
15. Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar. |
| أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ {١٦} |
16. A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi? |
| أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ {١٧} |
17. A edhe të parët tanë të herëshëm? |
| قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ {١٨} |
18. thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!” |
| فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ {١٩} |
19. Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë. |
| وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ {٢٠} |
20. E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!” |
| هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ {٢١} |
21. Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë. |
| احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ {٢٢} |
22. Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan. |
| مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ {٢٣} |
23. (adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit! |
| وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ {٢٤} |
24. Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi. |
| مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ {٢٥} |
25. Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin? |
| بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ {٢٦} |
26. E, ata sot janë dorëzuar në tërësi. |
| وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ {٢٧} |
27. E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit. |
| قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ {٢٨} |
28. (Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit pre së vërtetës). |
| قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ {٢٩} |
29. Ata (paria) u thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë. |
| وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ {٣٠} |
30. Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit). |
| فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ {٣١} |
31. E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s’ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin). |
| فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ {٣٢} |
32. Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur. |
| فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ {٣٣} |
33. Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët. |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ {٣٤} |
34. Kështu Ne veprojmë me kriminelët. |
| إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ {٣٥} |
35. Për arsye se kur u thuhej atyre: “Nuk ka Zottjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart. |
| وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ {٣٦} |
36. Dhe thoshin: “A do t’i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?” |
| بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ {٣٧} |
37. Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai u solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë. |
| إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ {٣٨} |
38. Ju, pa tjetër do të përjetoni dënimin më të ashpër. |
| وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ {٣٩} |
39. Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat. |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {٤٠} |
40. Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë, |
| أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ {٤١} |
41. Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar, |
| فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ {٤٢} |
42. Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar, |
| فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ {٤٣} |
43. Në Xhennete të begatshme, |
| عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ {٤٤} |
44. Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri, |
| يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ {٤٥} |
45. Atyre u bëhrt shërbim me gota (me verë) nga burmi, |
| بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ {٤٦} |
46. E barshë (vera), që ka shije për ata që e pinë, |
| لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ {٤٧} |
47. Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo, |
| وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ {٤٨} |
48. E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të pëulur, |
| كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ {٤٩} |
49. Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (ve e ruajtur). |
| فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ {٥٠} |
50. I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë, |
| قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ {٥١} |
51. Prej tyre njëri flet e thotë: “Unë kam pasur njëfarë miku, |
| يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ {٥٢} |
52. thoshte: “A je ti pre atyre që besojnë se |
| أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ {٥٣} |
53. Kur të jemi të vdekur, të jemi bërë dhe e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?” |
| قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ {٥٤} |
54. Ai (besimtari në Xhennet) thotë: “A vini ju të shikojmë?” |
| فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ {٥٥} |
55. Ai shikon dhe e vëren atë (mikun) në mes të Xhehennemit. |
| قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ {٥٦} |
56. Ai thotë: “Pasha All-llahun, për pak më rrëzove (në Xhehennem) edhe mua. |
| وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ {٥٧} |
57. Dhe sikur të mos ishte dhuntia e Zotit tim, unë do të isha bashkë me ty në zjarr, |
| أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ {٥٨} |
58. Dhe ne nuk do të vdesim më, |
| إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ {٥٩} |
59. Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më!” |
| إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ {٦٠} |
60. Vërtet, ky është ai suksesi i madh, |
| لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ {٦١} |
61. Për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit! |
| أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ {٦٢} |
62. A kjo pritje (me shpërbllim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e “Zekumë-it”? |
| إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ {٦٣} |
63. Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët. |
| إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ {٦٤} |
64. Ajo është një pemë që mbin në fund të Xhehennemit. |
| طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ {٦٥} |
65. Pema (fruti) e saj është sikurse kok a dreqërish. |
| فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ {٦٦} |
66. E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj. |
| ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ {٦٧} |
67. Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë. |
| ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ {٦٨} |
68. Mandej kthimi i tyre është në Xhehennem. |
| إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ {٦٩} |
69. Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur. |
| فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ {٧٠} |
70. Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar). |
| وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ {٧١} |
71. Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shunica e popujve të kaluar ishin të humbur. |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ {٧٢} |
72. Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë. |
| فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ {٧٣} |
73. E shif se si ishte përfundimi i atyre, të cilëve u qe tërhequr vërejtja. |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {٧٤} |
74. Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë. |
| وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ {٧٥} |
75. Për Zotin Neve na pat thirr në ndihmë Nuhu, Ne jemi përgjegjës të mirë. |
| وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ {٧٦} |
76. Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej asaj të keqe të madhe. |
| وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ {٧٧} |
77. E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën. |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ {٧٨} |
78. Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njrëzit e ardhshëm. |
| سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ {٧٩} |
79. Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij). |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {٨٠} |
80. Ne kështu i shpërblejmë të mirët. |
| إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {٨١} |
81. Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë. |
| ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ {٨٢} |
82. E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan). |
| وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ {٨٣} |
83. Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij. |
| إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ {٨٤} |
84. Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër. |
| إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ {٨٥} |
85. Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?” |
| أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ {٨٦} |
86. A në vend të All-llahut doni zota të trilluar? |
| فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ {٨٧} |
87. çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce? |
| فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ {٨٨} |
88. Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve, |
| فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ {٨٩} |
89. E tha: “Unë jam i sëmurë!” |
| فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ {٩٠} |
90. Ata u kthyen dhe u larguan prek tij. |
| فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ {٩١} |
91. Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?” |
| مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ {٩٢} |
92. çka keni pra, që nuk po flitni? |
| فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ {٩٣} |
93. Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi). |
| فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ {٩٤} |
94. Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan). |
| قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ {٩٥} |
95. Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?” |
| وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ {٩٦} |
96. E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni. |
| قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ {٩٧} |
97. Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr! |
| فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ {٩٨} |
98. Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”. |
| وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ {٩٩} |
99. Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!” |
| رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ {١٠٠} |
100. Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve! |
| فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ {١٠١} |
101. Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjëllshëm). |
| فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ {١٠٢} |
102. Dhe kur arriti ai (djalli) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djalli im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!” |
| فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ {١٠٣} |
103. E kur ata të dy iu dorëzuan urdhërit të Zotit dhe përmbysi atë në fytyrë (në ballë). |
| وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ {١٠٤} |
104. Ne e thirrëm atë: “O Ibrahim!” |
| قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١٠٥} |
105. Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët! |
| إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ {١٠٦} |
106. Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë. |
| وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ {١٠٧} |
107. Ne e shpaguam atë me një të therrur (kurban) të rëndësishëm. |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ {١٠٨} |
108. Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm. |
| سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ {١٠٩} |
109. Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi! |
| كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١١٠} |
110. Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit. |
| إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {١١١} |
111. Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë. |
| وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ {١١٢} |
112. Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is-hakun, pejgamber prej të mirëve. |
| وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ {١١٣} |
113. Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is-hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të kenë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues t hapët të vetvetes. |
| وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ {١١٤} |
114. Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit. |
| وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ {١١٥} |
115. I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh. |
| وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ {١١٦} |
116. Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen. |
| وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ {١١٧} |
117. Atyre dyve u hamë librin e përsosur e të qartë. |
| وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ {١١٨} |
118. Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë. |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ {١١٩} |
119. Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kem lënë në popujt e më vonshëm. |
| سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ {١٢٠} |
120. (Përkujtimin) “Selamun” - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni. |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١٢١} |
121. Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit. |
| إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {١٢٢} |
122. Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë. |
| وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ {١٢٣} |
123. Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë. |
| إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ {١٢٤} |
124. Kur ai, popullit të vet i tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?” |
| أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ {١٢٥} |
125. A e adhuroni “Ba’ël-in” (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues? |
| اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ {١٢٦} |
126. All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!” |
| فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ {١٢٧} |
127. Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem. |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {١٢٨} |
128. Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut. |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ {١٢٩} |
129. Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit. |
| سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ {١٣٠} |
130. “Selamun” - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit). |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١٣١} |
131. Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit. |
| إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {١٣٢} |
132. S’ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë. |
| وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ {١٣٣} |
133. Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë. |
| إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ {١٣٤} |
134. Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë. |
| إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ {١٣٥} |
135. Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit. |
| ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ {١٣٦} |
136. Pastaj të tjerët i rrënuam. |
| وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ {١٣٧} |
137. E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mëngjes (ditën) |
| وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ {١٣٨} |
138. e mbrëmje (natën). Pra, a nuk mbildhni mend? |
| وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ {١٣٩} |
139. Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë. |
| إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ {١٤٠} |
140. kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë). |
| فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ {١٤١} |
141. E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra sorti atij). |
| فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ {١٤٢} |
142. Dhe atë e kafshoi (e gëlltit) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin. |
| فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ {١٤٣} |
143. E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin. |
| لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ {١٤٤} |
144. Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes. |
| فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ {١٤٥} |
145. E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë. |
| وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ {١٤٦} |
146. Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t’i bëjë hije) nga kungulli. |
| وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ {١٤٧} |
147. Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqindmijë e më shumë. |
| فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ {١٤٨} |
148. E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë. |
| فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ {١٤٩} |
149. E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): “A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?” |
| أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ {١٥٠} |
150. Apo, Ne i krijuam endjëjt femra , e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?! |
| أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ {١٥١} |
151. Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë: |
| وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ {١٥٢} |
152. “All-llahu ka lindë!” S’ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit). |
| أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ {١٥٣} |
153. A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt? |
| مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ {١٥٤} |
154. Po ç’keni ju kështu, si po gjykoni ashtu? |
| أَفَلَا تَذَكَّرُونَ {١٥٥} |
155. A nuk jeni duke menduar? |
| أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ {١٥٦} |
156. A mos keni ju ndonjë argument të sigurt? |
| فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ {١٥٧} |
157. Sillnie pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju! |
| وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ {١٥٨} |
158. Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr. |
| سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ {١٥٩} |
159. All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruanë. |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {١٦٠} |
160. Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë). |
| فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ {١٦١} |
161. E, as ju dhe as ata që i adhuroni, |
| مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ {١٦٢} |
162. Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin), |
| إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ {١٦٣} |
163. Përveç atij që është i gjykuar për Xhehennem. |
| وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ {١٦٤} |
164. E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrë, pozitën) e vet të njohur. |
| وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ {١٦٥} |
165. Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim), |
| وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ {١٦٦} |
166. Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se ai ka të meta). |
| وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ {١٦٧} |
167. Po edhe pse ata ishin që thoshin: |
| لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ {١٦٨} |
168. Sikur të gjendej te ne ndonjë libër nga të parët, |
| لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {١٦٩} |
169. Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë. |
| فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ {١٧٠} |
170. Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur’anin), e më vonë do të kuptojnë. |
| وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ {١٧١} |
171. E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar, |
| إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ {١٧٢} |
172. se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar. |
| وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ {١٧٣} |
173. dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit. |
| فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ {١٧٤} |
174. Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqu tyre. |
| وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ {١٧٥} |
175. E ti vështroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve). |
| أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ {١٧٦} |
176. A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë? |
| فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ {١٧٧} |
177. E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhrqur vërejtja. |
| وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ {١٧٨} |
178. E ti largohu për një kohë prej tyre, |
| وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ {١٧٩} |
179. Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin. |
| سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ {١٨٠} |
180. I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë. |
| وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ {١٨١} |
181. Qoftë paqja mbi të dërguarit. |
| وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ {١٨٢} |
182. Dhe falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave! |
|
