 |
| الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا {١} |
1. Pasha ata (engjëjt) që janë të radhitur |
| فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا {٢} |
2. dhe ata që i pengojnë (njerëzit prej mëkateve) |
| فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا {٣} |
3. dhe ata që e lexojnë Kur’anin, - |
| إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ {٤} |
4. në të vërtetë, Zoti juaj është një, |
| رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ {٥} |
5. Zot i qiejve dhe i Tokës dhe çka gjendet mes tyre dhe Zot i lindjes (i verës dhe dimërit)! |
| إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ {٦} |
6. Me të vërtetë, Ne e kemi stolisur qiellin e kësaj bote me shkëlqimin e yjeve, |
| وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ {٧} |
7. dhe e mbrojmë nga çdo djall kryeneç, |
| لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ {٨} |
8. që mos t’i përgjojë meleqet e lartësuar; ata (djajtë) sulmohen nga të gjitha anët, |
| دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ {٩} |
9. për t’i dëbuar ata: për ta ka vuajtje të përhershme, |
| إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ {١٠} |
10. e ai që grabitë diçka, atë e ndjekë dritë verbuese. |
| فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ {١١} |
11. Pyeti ata (o Muhammed): a është më i vështirë krijimi ityre apo të gjitha gjërat e tjera që i kemi krijuar? – Ata, i kemi krijuar nga bota (balta) ngjitëse. |
| بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ {١٢} |
12. Ti çuditesh (nga mohimi i atyre) e ata përqeshin, |
| وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ {١٣} |
13. e kur t’iu drejtohen këshilla, ata nuk i pranojnë, |
| وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ {١٤} |
14. dhe kur e shohin një argument, ata e nxisin njëri-tjetrin për përqeshje |
| وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ {١٥} |
15. dhe thonë: “Kjo s’është gjë tjetër veçse një magji e vërtetë!” |
| أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ {١٦} |
16. (Ata thonë): “Vallë kur të vdesim dhe të bëhemi eshtra e dhé, a thua njëmend do të ngjallemi |
| أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ {١٧} |
17. dhe paraardhësit tonë të lashtë?” |
| قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ {١٨} |
18. Thuaju: “Po, e dot ë jeni edhe të poshtëruar!” |
| فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ {١٩} |
19. Ky do të jetë vetëm një zë dhe të gjithë do të presim (se ç’po ndodhë) |
| وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ {٢٠} |
20. dhe do të thonë: “Mjer për ne, kjo është Dita e gjykimit!” |
| هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ {٢١} |
21. (Atyre ju thuhet): “Po, kjo është Dita e gjykimit, të cilën ju e keni përgënjeshtruar!” |
| احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ {٢٢} |
22. (Engjëjve ju thuhet): “Tuboni njerëzit e këqinj e shokët e tyre dhe ato që i kanë adhuruar |
| مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ {٢٣} |
23. pos Perëndisë, e tregoju atyre rrugëne Ferrit; |
| وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ {٢٤} |
24. dhe i ndalni ata, ata do të pyetën: |
| مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ {٢٥} |
25. “Çka keni që nuk e ndihmoni njëri-tjetrin (idhujtë dhe adhuruesit e tyre)?” |
| بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ {٢٦} |
26. Por, ata atë Ditë do të janë plotësisht të dorëzuar, |
| وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ {٢٧} |
27. e do t’i afrohen njëri-tjetrit dhe do të bëjnë pyetje mes veti; |
| قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ {٢٨} |
28. Do të thonë: “Ju, me të vërtetë, na keni ardhur nga ana e djathtë (e me forcë)”. |
| قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ {٢٩} |
29. Ata do të përgjigjen: “Jo, por ju nuk keni qenë besimtarë, |
| وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ {٣٠} |
30. e ne nuk kemi pasur kurrfarë pushteti mbi ju, por ju ishit popull i tërbuar, |
| فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ {٣١} |
31. andaj, u realizua fjala e Zotit mbi ne. Ne, me të vërtetë, po e shijojmë dënimin, |
| فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ {٣٢} |
32. e, ju kemi mashtruar juve, meqë edhe ne kemi qenë të mashtruar”. |
| فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ {٣٣} |
33. Dhe ata, atë Ditë do të jenë së bashku në mundim, |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ {٣٤} |
34. sepse, Ne kështu veprojmë me të këqinjtë. |
| إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ {٣٥} |
35. Kur u thuhej atyre: “Vetëm Allahu është Zot!” – ata madhështoheshin, |
| وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ {٣٦} |
36. dhe thonin (Mekkasit): “Vallë, a t’i braktisim hyjnitë tona për shkak të një poeti të marrë?” |
| بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ {٣٧} |
37. Jo, (ai nuk është poet), por ai e ka sjellë të Vërtetën dhe i ka vërtetuar pejgamberët e mëparshëm, |
| إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ {٣٨} |
38. e, me të vërtetë, ju do ta shijoni dënimin e dhembshëm, - |
| وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ {٣٩} |
39. dhe do ta dënoheni ju vetëm për atë që keni bërë! |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {٤٠} |
40. E robërit e sinqertë të Perëndisë, |
| أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ {٤١} |
41. do të kenë furnizim të caktuar, |
| فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ {٤٢} |
42. pemë të ndryshme, dhe do të jenë të respektuar, |
| فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ {٤٣} |
43. në kopshtet e dhuntive, |
| عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ {٤٤} |
44. në kolltuqe, njëri përballë tjetrit, |
| يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ {٤٥} |
45. do të shërbehen me pije nga burimi që do të rrjedhë gjithmonë, |
| بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ {٤٦} |
46. (me pije) të bardhë e të shijshme për ata që do ta pijnë, |
| لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ {٤٧} |
47. me të (verën), nuk do të trullosen dhe prej saj nuk do të dehen. |
| وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ {٤٨} |
48. Dhe pranë tyre do të jenë gratë me shikim të ulur, e sy të bukur |
| كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ {٤٩} |
49. sikur të jenë vezë të ruajtura. |
| فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ {٥٠} |
50. Dhe ata do t’i qasen njëri-tjetrit e do të bisedojnë, |
| قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ {٥١} |
51. dhe njëri prej tyre do të thotë: “Unë kam pasur një shok (mohues), |
| يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ {٥٢} |
52. i cili thoshte: “Vallë edhe ti je nga ata që besojnë, |
| أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ {٥٣} |
53. që kur të vdesim e të bëhemi dhé e eshtra, me të vërtetë do të japim llogari?” |
| قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ {٥٤} |
54. (do të thotë ai): “A doni të shikoni?” |
| فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ {٥٥} |
55. Dhe ai do të shikojë, dhe atë do ta sheh në midis të zjarrit. |
| قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ {٥٦} |
56. Ai thotë: “Pasha Perëndinë, për pak më shkatërrove edhe mua; |
| وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ {٥٧} |
57. po të mos ishte dhuntia e Zotit tim, edhe unë do të isha në zjarr (bashkë me ty). |
| أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ {٥٨} |
58. E për ne, nuk do të ketë më vdekje, |
| إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ {٥٩} |
59. përveç vdekjes së parë, nuk do të jemi të munduar më, |
| إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ {٦٠} |
60. kjo, me të vërtetë, është sukses i madh! |
| لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ {٦١} |
61. Për diçka të tillë, le të angazhohen punëtorët! |
| أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ {٦٢} |
62. A më e mirë është kjo gjendje, apo druri zekkum. |
| إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ {٦٣} |
63. Ne, këtë sprovë e kemi bërë për zullumqarët. |
| إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ {٦٤} |
64. Njëmend, ky dru del nga fundi i ferrit, |
| طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ {٦٥} |
65. fruti i tij është si koka e gjarpinjëve (djajve). |
| فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ {٦٦} |
66. Me të vërtetë, ata do ta hanë këtë frut dhe me të do ta mbushin barkun. |
| ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ {٦٧} |
67. Pastaj, ata do të kenë një përzierje me ujë të nxehtë (për të pirë) |
| ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ {٦٨} |
68. e pas kësaj, me siguri, kthimi i tyre do të jetë në ferr. |
| إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ {٦٩} |
69. Ata i kanë gjetur etërit e tyre në humbje, |
| فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ {٧٠} |
70. prandaj, edhe ata vazhduan pas gjurmëve të tyre, |
| وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ {٧١} |
71. por edhe para tyre, me të vërtetë, e kanë humbur (rrugën) shumë popuj të lashtë, |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ {٧٢} |
72. Ne, me të vërtetë, u kemi dërguar atyre paralajmërues. |
| فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ {٧٣} |
73. E, shiko se çfarë qe fundi i atyre që u paralajmëruan, |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {٧٤} |
74. pos robërve të sinqertë të Zotit (ata nuk janë dënuar). |
| وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ {٧٥} |
75. E Na thirri (në ndihmë) Nuhu, e Ne iu kemi përgjegjur bukur: |
| وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ {٧٦} |
76. e kemi shpëtuar atë dhe familjen e tij prej fatkeqësisë së madhe, |
| وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ {٧٧} |
77. duke i lënë në jetë vetëm pasardhësit e tij, |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ {٧٨} |
78. dhe u kemi lënë kujtim te brezat e tjerë; |
| سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ {٧٩} |
79. “Përshëndetja për Nuhun qoftë në mesin e të gjithë popujve!” |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {٨٠} |
80. Ne, me të vërtetë, kështu i shpërblejmë bamirësit. |
| إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {٨١} |
81. Me të vërtetë, ai është nga robërit Tonë, besimtar. |
| ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ {٨٢} |
82. Pastaj, i fundosëm të tjrerët (jobesimtarët). |
| وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ {٨٣} |
83. Dhe, me të vërtetë, nga ithtarët e tij është edhe Ibrahimi, |
| إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ {٨٤} |
84. kur Zotit të vet i erdh me zemër të pastër, |
| إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ {٨٥} |
85. kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “Çka adhuroni ju? |
| أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ {٨٦} |
86. Vallë, a dëshironi hyjni të rrejshme në vend të Allahut? |
| فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ {٨٧} |
87. E çka mendoni ju për Zotin e gjithësisë?” |
| فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ {٨٨} |
88. Pastaj u hodhi një shikim yjeve, |
| فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ {٨٩} |
89. dhe tha: “Unë jam i sëmurë”. |
| فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ {٩٠} |
90. Dhe, ata u larguan prej tij, duke e lënë pas. |
| فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ {٩١} |
91. Pastaj, ai u përvodh te hyjnitë e tyre dhe u tha: “A nuk po hani? |
| مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ {٩٢} |
92. Ç’keni, përse nuk flisni?” |
| فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ {٩٣} |
93. Ju afrua tyre tinëzisht, duke i goditur me dorë të djathtë. |
| فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ {٩٤} |
94. Dhe ata (njerëzit) nxituan kah ai. |
| قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ {٩٥} |
95. Ibrahimi tha: “Vallë, a i adhuroni ju ato që i keni gdhendur (putat)? |
| وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ {٩٦} |
96. E, Perëndia u ka krijuar juve, dhe ato që i bëni ju”. |
| قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ {٩٧} |
97. (Jobesimtarët) thanë: “Përgatitni për te një godinë (vatër) dhe hedheni atë në zjarr!” |
| فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ {٩٨} |
98. Dhe ata dëshiruan t’i bëjnë dinakëri, por Ne i bëmë ata më të poshtëruarit. |
| وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ {٩٩} |
99. (Ibrahimi) tha: “Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë. |
| رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ {١٠٠} |
100. O Zoti im, dhuroma një fëmijë të mirë (e të ndershëm)!” |
| فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ {١٠١} |
101. Dhe Ne e dihariquam atë me një çun të urtë. |
| فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ {١٠٢} |
102. Dhe kur fëmija u rrit aq sa t’i ndihmojë në punë, Ibrahimi i tha: “O djali im, kam parë ëndërr se duhet të të pres, çka mendon ti?” – O baba, - tha: “vepro ashtu siç je urdhëruar; njëmend do të bindesh, - nëse do Perëndia, se unë jam i durueshëm”. |
| فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ {١٠٣} |
103. Pasi e pranuan që të dy urdhërin, e rrëzoi (djalin) në krah, |
| وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ {١٠٤} |
104. Ne e thirrëm: “O Ibrahim, |
| قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١٠٥} |
105. ti madje e realizove ëndrrën. E, Ne, me të vërtetë, kështu i shpërblejmë bamirësit, |
| إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ {١٠٦} |
106. kjo, me të vërtetë ka qenë një sprovë e qartë!” |
| وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ {١٠٧} |
107. Edhe Ne e zëvendësuam atë me një kurban të madh, |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ {١٠٨} |
108. dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë në brezat e mëvonshëm; |
| سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ {١٠٩} |
109. “Përshëndetja e madhe qoftë mbi Ibrahimin!” |
| كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١١٠} |
110. Ja, kështu, Na i shpërblejmë bamirësit, |
| إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {١١١} |
111. e ai, me të vërtetë, ka qenë nga robërit Tanë besimtar, |
| وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ {١١٢} |
112. dhe Ne e kemi sihariquar atë me Is’hakun, pejgamber prej njerëzve të mirë, |
| وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ {١١٣} |
113. dhe Ne e bekuam atë dhe Is’hakun, por në mesin e pasardhësve të tyre ka besimtarë dhe zullumqarë të hapët për veten e vet. |
| وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ {١١٤} |
114. Ne e kemi dhuruar Musain dhe Harunin. |
| وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ {١١٥} |
115. Dhe i kemi shpëtuar ata, të dy dhe popujt e tyre nga mjerimi i madh, |
| وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ {١١٦} |
116. dhe Ne i ndihmuam ata, e ata u bënë fitimtarë, |
| وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ {١١٧} |
117. dhe u dhamë atyre Librin e qartë |
| وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ {١١٨} |
118. dhe i udhëzuam ata dy në rrugë të drejtë |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ {١١٩} |
119. dhe Ne u lamë kujtim të mirë atyre të dyve në mesin e brezave të mëvonshme. |
| سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ {١٢٠} |
120. “Përshëndetja e madhe qoftë mbi Musain dhe Harunin!” |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١٢١} |
121. Ja, me të vërtetë, kështu Ne i shpërblejmë bamirësit, |
| إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {١٢٢} |
122. e, në të vërtetë, ata dy janë nga robërit Tanë besimtarë. |
| وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ {١٢٣} |
123. Dhe, me të vërtetë, Iljasi ka qenë (njëri) prej pejgamberëve. |
| إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ {١٢٤} |
124. (Përkujtoje) kur i tha popullit të vet: “A nuk po i frikësoheni (Perëndisë)?” |
| أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ {١٢٥} |
125. Vallë, a i luteni ju Ba’lit (lloj idhulli), ndërsa e lëni Krijuesin më të mirë, |
| اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ {١٢٦} |
126. Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë!” |
| فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ {١٢٧} |
127. Ata e konsideruan gënjeshtar atë dhe për këtë shkak, me siguri, do të mbeten në dënim, |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {١٢٨} |
128. pos robërve të sinqertë të Perëndisë. |
| وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ {١٢٩} |
129. Dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë për brezat e mëvonshëm: |
| سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ {١٣٠} |
130. “Përshëndetja e madhe qoftë për Iljasin!” |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ {١٣١} |
131. Ja, kështu Ne i shpërblejmë bamirësit, |
| إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ {١٣٢} |
132. e ai, me të vërtetë, ka qenë nga robërit Tanë besimtar. |
| وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ {١٣٣} |
133. Dhe, me të vërtetë, Luti ka qenë njëri prej pejgamberëve. |
| إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ {١٣٤} |
134. (Përkujtoje) kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij, |
| إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ {١٣٥} |
135. pos plakës që ka mbetur me të tjerët (të dënurarit), |
| ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ {١٣٦} |
136. pastaj i zhdukëm të tjerët, |
| وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ {١٣٧} |
137. dhe me të vërtetë, ju kaloni pranë tyre në mëngjes |
| وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ {١٣٨} |
138. dhe natën, a nuk po mendoni? |
| وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ {١٣٩} |
139. Dhe, me të vërtetë, Junusi ka qenë njëri nga pejgamberët. |
| إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ {١٤٠} |
140. (Përkujtoje) kur ai iku deri te anija e mbushur përplot, |
| فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ {١٤١} |
141. dhe hodhi shortin (me detarët), e ai ishte njëri prej tyre që i ra shorti (të hidhet në det), |
| فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ {١٤٢} |
142. dhe peshku e përbiu atë, e ai ishte i qortuar, |
| فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ {١٤٣} |
143. dhe, po të mos ishte nga ata që i luten Zotit, |
| لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ {١٤٤} |
144. me siguri do të mbetej në barkun e tij deri në Ditën e ringjalljes (së të gjithëve), |
| فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ {١٤٥} |
145. dhe Ne e hodhëm në një vend të shkretë, e ai ishte i sëmurë, |
| وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ {١٤٦} |
146. dhe Ne bëmë që të dalë një bimë kungulli (përr t’i bërë hije), |
| وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ {١٤٧} |
147. dhe Ne e dërguam atë te njëqind mijë e më tepër njerëz, |
| فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ {١٤٨} |
148. dhe ata besuan, prandaj iu dhamë jetë të këndshme deri një kohë. |
| فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ {١٤٩} |
149. E pyeti ata (o Muhammed): “Vallë, a për Zotin tënd janë vajzat e për ta djemtë, |
| أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ {١٥٠} |
150. ose Ne i krijuam engjëjt si femra, e ata ishin dëshmitarë (për këtë)? |
| أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ {١٥١} |
151. Ja pra, ata për shkak të gënjeshtrave të veta, thonë: |
| وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ {١٥٢} |
152. “Zoti ka lindur fëmijë” - ata në të vërtetë, janë gënjeshtarë. |
| أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ {١٥٣} |
153. Vallë, a vajzat i ka zgjedhë ai para djemve? |
| مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ {١٥٤} |
154. Çka keni, si po gjykoni!? |
| أَفَلَا تَذَكَّرُونَ {١٥٥} |
155. A nuk po mendoni?! |
| أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ {١٥٦} |
156. A po, ju keni argument të qartë? |
| فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ {١٥٧} |
157. Sillni ju Librin tuaj, nëse thoni të vërtetën! |
| وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ {١٥٨} |
158. Ata (idhujtarët), kanë bërë farefisni në mes Zotit dhe engjëjve, kurse engjëjt e dinë se ata (që flasin ashtu) do të hidhen në zjarr. |
| سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ {١٥٩} |
159. lavdi Allahut, qoftë i pastër Perëndia nga ajo që ata ia përshkruajnë Atij! |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {١٦٠} |
160. Përveç robërve të sinqertë të Zotit (që e adhurojnë Atë). |
| فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ {١٦١} |
161. Me të vërtetë, as ju as ato që i adhuroni ju, |
| مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ {١٦٢} |
162. nuk mund ta mashtroni askë kundër (Zotit), |
| إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ {١٦٣} |
163. pos atij që do të digjet në zjarr. |
| وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ {١٦٤} |
164. Çdonjëri prej nesh (engjëjve) e ka vendin e caktuar, |
| وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ {١٦٥} |
165. ne jemi ata që qëndrojmë në radhë, |
| وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ {١٦٦} |
166. dhe ne jemi ata që i lutemi Atij (Perëndisë)! |
| وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ {١٦٧} |
167. E ata (Kurejshitë), në të vërtetë, thonin: |
| لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ {١٦٨} |
168. “Sikur të kishim ne Librin që kanë pasur popujt e mëparshëm, |
| لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ {١٦٩} |
169. ne, me siguri, do të ishim robër të sinqertë të Perëndisë. |
| فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ {١٧٠} |
170. Ata e kanë mohuar Ate (Kur’anin), e së shpejti do ta dinë! |
| وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ {١٧١} |
171. Me të vërtetë, qysh moti është ditur premtimi ynë për robërit Tanë – pejgamberët. |
| إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ {١٧٢} |
172. Ata, me të vërtetë, do të jen të ndihmuar, |
| وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ {١٧٣} |
173. dhe, me të vërtetë, ushtria jonë do të jetë fitimtare! |
| فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ {١٧٤} |
174. Andaj shmangiu atyre deri në një kohë, |
| وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ {١٧٥} |
175. dhe vëzhgojë ata, e do të vëzhgojnë edhe ata! |
| أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ {١٧٦} |
176. Vallë, a mos ata po kërkojnë shpejtimin e dënimit Tonë! |
| فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ {١٧٧} |
177. Kur t’iu bie dënimi, në mesin e tyre, mëngjesi i atyre që janë paralajmëruar është shumë i shëmtuar, |
| وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ {١٧٨} |
178. andaj, shmangu prej tyre deri një kohë, |
| وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ {١٧٩} |
179. dhe vëzhgo, e do të vëzhgojnë edhe ata! |
| سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ {١٨٠} |
180. Qoftë lavdëruar Zoti yt, Zot i madhërisë (dhe qoftë i pastër) nga ajo që ia përshkruajnë ata! |
| وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ {١٨١} |
181. Dhe përshëndetje e madhe qoftë mbi pejgamberët, |
| وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ {١٨٢} |
182. dhe falenderimi qoftë për Allahun – Zotin e gjithësisë! |
|
